Didier van Hooren

Op de Piek

26 januari 2020
Leestijd: 15 minuten

Het is alweer een tijdje geleden dat jullie van me hebben gehoord en er is dan ook een hoop om te vertellen nu alle feestdagen achter de rug zijn. Voordat ik zal beginnen waar ik bij de vorige blog ben geëindigd, zal ik eerst in het algemeen vertellen hoe het me hier vergaat.

Ik ben nog steeds gelukkig (en) werkeloos! 🙂 Geen zorgen (ik heb in ieder geval geen zorgen), ik kan het uitleggen.
Toen ik naar Australië kwam, had ik de uitdaging om werk te zoeken én om iets kleins voor mijzelf te beginnen. Mijn bedrijfje DiDi Design & Development begon veelbelovend met drie opdrachten voordat ik ging reizen met pap en mam. Na de reis begon ik vol goede moed weer met het zoeken naar nieuwe klanten. Helaas stond niet iedereen te wachten op Didier met zijn goedkope websites, en kreeg ik vaak te horen dat de timing niet goed uitkwam met de feestdagen voor de deur. Ondanks een aantal gesprekken met potentiële klantjes, besefte ik dat het niet meer ging gebeuren voor Kerst en Nieuwjaar. Het goede nieuws is dat ik overal mijn kaartje achterlaat, dus er wordt wel naam gemaakt!
Vanaf het moment dat ik het zoeken naar nieuwe klanten had opgegeven, ging ik de fout in: ik besloot mezelf Kerstvakantie te gunnen. Het is inmiddels 25 januari dames en heren en ik heb nog steeds vakantie… 🙂

Geen zorgen (ik heb in ieder geval geen zorgen), ik kan het uitleggen. Ik had namelijk besloten om een reisje langs de Zuidkust van Australië. Mijn alternatief was het zoeken van een baan bij een bedrijf. Met mijn diploma op zak had ik het idee dat dit geen probleem zou vormen. Niets bleek minder waar! Bij nader inzien moet ik eerlijk tegen mezelf zeggen dat ik me heb vergist in het vinden van werk hier. Met een Working-Holiday Visum mag je maar 6 maanden voor dezelfde werkgever werken. Er zijn helaas niet veel werkgevers die tijd en moeite willen steken in iemand die na 6 maanden hoe dan ook het bedrijf weer zal verlaten. Dit, samen met de timing vlak voor de kerstvakantie, resulteerde in een hoop onbeantwoorde sollicitaties. Niet getreurd, want een reisje van Adelaide naar Perth leek mij een goed alternatief, toch?

Het is niet makkelijk om dit soort afwegingen te maken, maar ik leer er veel van en het blijft mijn uitdaging om hier meer werk te vinden. Wel zit mijn aankomende reis naar India in mijn achterhoofd. Over een maand vertrek ik namelijk alweer naar New Delhi voor de bruiloft van Gitte en Sahil (wie ik heb opgezocht in Singapore). Ik heb hier ontzettend veel zin in, maar het reisje heeft wel lichte invloed op mijn zoektocht naar werk.

Al met al: het gaat me nog altijd goed af, ik geniet van elke week, de tijd vliegt en ik maak me geen zorgen! Ook nog goed nieuws: mijn inschrijving voor een masterstudie in Zweden is afgerond! Hier hoop ik op 6 april een positief resultaat van te horen, want ik heb wel weer ontzettend veel zin om nog een jaartje te studeren.

Dan nu over de feestdagen!

Kerst was er eentje om niet snel te vergeten! Kerstavond begon met een simpel diner en spelletjes bij mij thuis en een Home-Alone Filmavond bij Amy en Chris thuis, waar we ook allemaal zijn blijven slapen. De volgende ochtend werd er surprise gedaan, ontbeten en opgeruimd om vervolgens naar het volgende huis te verplaatsen. Bij Mar thuis in St Kilda hebben we een uitgebreide lunch gehad als voorbereiding op een relaxte dag op het strand met drankjes en hapjes. Ik heb ontzettend genoten van een Kerst die anders was dan alle anderen, maar ik moet wel toegeven dat het Kerstgevoel van Nederland me beter bevalt!

Tweede Kerstdag wordt hier niet echt gevierd maar is vooral shoppen shoppen shoppen. Dit heb ik redelijk aan mij voorbij laten gaan want ik kreeg hoog bezoek van mijn neef Jarl en zijn vriendin Mia!

Aangezien ik geen werk had voor de Kerst en ik mij een beetje verveelde, besloot ik om een berichtje op Facebook te plaatsen voor het gratis rondleiden van mensen in de stad. Boven alle verwachtingen kwam hier meer response op dan ik ooit had gedacht! Ik werd zelfs uitgenodigd voor een interview met SBS Dutch Radio Australia, hoe gaaf!  Dit jaar hoefde ik mij dus niet te vervelen tijdens de dagen tussen Kerst en Nieuwjaar.

Nieuwjaar zelf was prachtig! Opnieuw begonnen we met drankjes bij mij thuis. Na een paar spelletjes besloten we om naar een rooftopbar in Fitzroy te gaan, een van de buitenwijken van Melbourne met mooi uitzicht over de stad. Na een hapje en drankje raakte ons geduld redelijk op en besloten we terug richting de stad te lopen om het vuurwerk te bekijken vanaf Southbank aan de andere kant van de Yara Rivier met uitzicht op de skyline. Het jaar begon goed met een bezoekje aan het casino, waar we helaas geen bar konden vinden. Vrij dorstig eindigden we in de supermarkt met een flesje water… Om toch nog iets van onze avond te maken, leek het ons een goed idee om naar de bar te gaan waar we in het begin van onze Melbourne tijd veel kwamen. Helaas waren er nog geen trams, dus begonnen we aan onze 45-minuten wandeling. Eenmaal aangekomen in de rij, bleek het ‘Horeca-avond’ te zijn, enkel voor mensen die werken in de horeca. Inmiddels waren we al 3 uur in 2020 en leek het ons een goed idee om maar naar huis te gaan. Gelukkig waren en nu wel trams en geloof het of niet, maar in de tram ontmoette ik 2 Belgen, een Fransman en een Japanner (nee dit is niet het begin van een slechte mop). Ze vroegen wat onze plannen waren en ze nodigden ons uit voor een huisfeestje. Plottwist! We stapten uit bij mijn appartement om wat drankjes in te slaan, wat resulteerde in een biertje op mijn balkon, gitaar spelen en liedjes zingen met 4 gasten die we 5 minuten kenden.
Uiteindelijk zijn we toch nog naar het huisfeestje gegaan en kunnen we terugkijken op een schitterende (typisch Australische) Oudjaarsavond.

De eerste dagen van het nieuwe jaar stonden vooral in het teken van de voorbereidingen op de reis van Adelaide naar Perth. Samen met Olivia had ik een tour geboekt waarbij we in 10 dagen ±4500 km zouden afleggen. 5 januari vertrokken we met de bus naar Adelaide, waar we 2 dagen hebben doorgebracht en een aantal van onze vrienden hebben opgezocht. 8 januari werden we opgepikt en ging de bushcamping beginnen! We waren met 14 mensen uit alle leeftijdscategorieën van 18-70! De hele trip was een ervaring om nooit te vergeten. Van Bushcamping en slapen in een swag onder de sterren, tot surfen, sand-boarding, kangaroos op het strand en zwemmen met zeeleeuwen en dolfijnen. Voor degenen die niet weten wat een Swag is: een Swag wordt hier gebruikt om te kamperen, maar is in feite niets meer dan een luxe lijkenzak.
De vele kilometers waren wel vermoeiend, dus naast de spelletjes werd er veel geslapen in de bus. Aangezien het vroeg donker was, lag vrijwel iedereen na de afwas te slapen rond half 10. Zeker ook vanwege het feit dat we vaak rond 5 uur weer uit de veren waren (ofja veren… waren het maar veren). Het was een trip die niet te vergelijken is met de trip die ik met pap en mam heb gemaakt. Dit was uiteraard een tour, maar ook de afstand, de mensen, de activiteiten enzovoorts, helemaal anders!

Eenmaal aangekomen in Perth, hebben we de stad een beetje verkent en een overtocht gemaakt naar Rottnest Island om hier een dagje te fietsen langs de stranden en foto’s te maken van de Quokka’s.
We weten allemaal dat 23 januari de belangrijkste dag van de maand is, dus vlogen we 22 januari in de avond vlogen terug naar Melbourne om onze verjaardag te vieren met onze vrienden “thuis”. Niet alleen mijn verjaardag, maar ook Olivia’s, want toevallig genoeg is ook zij op 23 januari geboren!
Ik heb een onvergetelijke dag gehad met een (al zeg ik het zelf) heerlijke barbecue bij mij thuis en een bezoek aan de Comics Lounge als afsluiter. Genietende in Australië met nieuwe mensen, genoot ik nog meer van de berichtjes van alle mensen thuis! Doet me heel heel erg goed!

Deze maand is een en al feest geweest en ik kan oprecht zeggen dat als mensen me vragen hoe het met mij gaat, dat ik op de piek van mijn geluk zitembarassed!
Van mijn hele avontuur (al bijna 5 maanden!) is dit wellicht mijn beste tijd. Als ik terugkijk op de afgelopen 4 maanden in Australië, vind ik het te gek dat ik hier tegenwoordig mensen op straat herken of dat mensen mij herkennen. Net als thuis, loop ik nu mensen tegen het lijf en maak ik midden op straat een praatje. Dat zorgt voor een goed gevoel hier in de stad en het land, waar ik me steeds meer thuis voel!
(geen zorgen, ik kom nog wel naar huis)

Groetjes!!
Didier

9 Reacties

  1. Marielle van Hooren

    Ha jong, super leuk blog!! Dat letste zinneke deeg ut um jellemoal 😜. Geniet der mer van, Marion zou zegge: ze motte nog werrike tot 70 joar minstens! Dus begin veural neet te vreug 😂. Ut is fijn datste unne leuke verjeurdaag hubs gehad, meh helaas zonder weffelkes. Die hilste dan nog tegood!! Veul leefs oet Meersje van mam!

    Antwoord
    • Maxime

      Inderdaad! Dat litste zinneke is ‘t leukste van de ganse blog!😃 Mer geniet noe nog mer even van ‘t gooie leven doa jong💋

      Antwoord
  2. Christianne

    Dat klink allemaal super, geneet idd mer d’r van 👍😀!
    No worrie be happy 😁
    Groete oet Meerssje

    Antwoord
  3. Aimee

    Heerlijk leventje heb jij daar, maar gelukkig kom je toch nog (ooit) naar huis 🙂
    Geniet nog lekker! Dikke knuffel van je zus

    Antwoord
  4. Julie

    Geniet hier telkens zo van 😍 enjoy yourself Didierke!!
    Xx

    Antwoord
  5. Arno van Hooren

    Hey kerel,

    Wat een leven heb je daar, dit ga je nooit meer vergeten.

    Ik hoop dat studeren in Zweden je ook gaat lukken, je hebt in ieder geval je best hiervoor gedaan.

    Geniet er nog maar even van (niet te lang, ben blij als ik je weer zie) nu het nog kan.

    Je moet nog lang genoeg werken…

    we missen je.

    Antwoord
  6. Maurice

    Geweldig um te leeze Didier ach dat ozze simpele Keerschmis toch leuk is 😉 en veural dat ze trök kumps.

    Antwoord
  7. Roger

    Top, gaat geweldig daar, zie alleen maar leuke meiden dus dat zit wel goed….. 🚩🚩🚩🚩🚩 😉

    Antwoord
  8. Bep & Henk

    Hey grote vriend.

    We zitten volop in een verbouwing dus hebben we in een huis vol met bouwstof, rommel, werklui en ongemak niet zoveel gelegenheid en zin om achter de pc te kruipen en uitgebreid te schrijven. Weet in ieder geval zeker dat we volgende keer dit weer uitgebreider gaan doen.

    Je had weer een groot verslag van al je belevenissen waaruit weer duidelijk blijkt dat je NIETS tekort komt. Ik hoop dat je weet dat je in vergelijking met heel veel studenten in Nederland, je een ongelooflijk mooie en fijne tijd doormaakt. Maar………..dat zal je zelf ook wel ontdekt hebben. Je bent in de gelukkige omstandigheid om het zo te mogen beleven en in te vullen. Wetende hoe je bent is het je ook van harte gegund.

    Didier, wat ons opvalt is het feit dat jij totaal niet praat over de enorme bosbranden die per uur grote delen van Australië van de aarde doet/deed verdwijnen. Op het moment is het weer rustig op de tv, maar het beeld heeft er bol van gestaan. Jij/jullie zult/zullen en waarschijnlijk niets van mee hebben gekregen of last van hebben gehad, maar het was weken wereldnieuws.

    Ik zie in een eerdere bericht dat het misschien in de bedoeling ligt dat jij ook nog naar Zweden kan vertrekken voor……?????
    Het mag niet egoïstisch klinken, maar als het zo is zullen we je wel missen, zeker voor het contact zoals wij dat hadden. Maar…………je toekomst gaat voor een outside privécontact.

    Wij breken hier af, maar niet zonder je ten eerste je weer te bedanken voor je “toffe” beschrijvingen en de grote foto bevoorrading. Zoals beloofd, volgende keer een langere reactie en voor nu een groot dankjewel voor je uitgebreide verslag.

    Geniet ( waar we absoluut niet aan twijfelen ) van alle fijne en avontuurlijke momenten die er zeker nog aan zitten te komen.

    Groetjes, Bep en Henk. Pas goed op jezelf !!!

    Antwoord

Laat een reactie achter voor Roger Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.